Czytelnia: Attacking Soccer: A Tactical Analysis

attacking soccerO taktyce najłatwiej mówi się na przykładach, podkreślając, że danym systemem gra Liverpool albo określona kombinacja podań jest wykorzystywana przed ofensywny kwartet Arsenalu. Massimo Lucchesi poszedł inną drogą. Napisał książkę o taktyce bez ani jednego odwołania do piłkarskiego świata rzeczywistego. I choć momentami jego dzieło jest trudne, powtarzalne, ale dla kogoś niebędącego fanatykiem – nawet i nudne, i dla teoretyków i praktyków ustawień i schematów boiskowych – powinno być lekturą obowiązkową.


 

Koncept Lucchesiego polega na szczegółowym opisaniu 5 popularnych ustawień piłkarskich (4-4-2, 4-3-3, 3-5-2, 4-3-1-2 i 4-5-1) w kontekście prowadzenie gry ofensywnej. Każdy z rozdziałów ma identyczną budowę, zawierającą:

  • opis ustawienia
  • role zawodników i wymagania względem nich
  • sposoby konstruowania akcji (szybkiej, pozycyjnej – w wersji skomplikowanej i bezpośredniej oraz kontrowania), zawierające mnóstwo przykładowych schematów wyprowadzenia piłki
  • opis ustawienia w kontekście pozostałych, wyszukania jego słabych i mocnych stron oraz sposobom odpowiedzi na ustawenie przeciwnika.

Zgodnie z tytułem – przedmiotem książki jest atakowanie. Gra bez piłki jest tu niemal całkowicie pominięta, ogranicza się tylko do zarysowania środków pozwalających na jej odzyskanie, albo sposobach na radzenia sobie z przeciwnikiem w konkretnych formacjach.

Książkę uzupełnia rozdział ogólny poświęcony założeniom konstruowania akcji ofensywnej oraz o sposobach na modyfikowanie sposobu gry własnej drużyny. Dodatkowo otrzymujemy kilkadziesiąt ćwiczeń na rozwijanie u podopiecznych umiejętności, pozwalających na konstruowanie akcji. Choć część z propozycji wydaje się mocno przekombinowana, niektóre sprawiają wrażenie ciekawych i rozwijających metod poprawiania umiejętności.

Te ćwiczenia to najbardziej nowatorska część publikacji. W pozostałych jej elementach Luccesi Ameryki nie odkrywa. Zbiera jednak całą teoretyczną wiedzę dotyczącą poszczególnych ustawień i opracowuje ją pod wszystkimi możliwymi względami. Wszystko na tak bardzo teoretycznym poziomie, że mimo, że opracowanie ma już ponad 10 lat – nadal zachowuje aktualność. Tym bardziej w kraju, gdzie taktyczne zacofanie jest jeszcze większe.

Tę książkę najlepiej czytać na raty. Warto poświęcić dzień – dwa na szczegółową analizę jednego z ustawień, jego możliwości, sposobów treningu i wykorzystania, po czym po jakimś czasie zająć się kolejnym. Przejrzysta struktura pozwala na czytanie rozdziałów niezależnie od siebie, co może okazać się przydatne w sytuacji, gdy potrzebujemy zawartych w pigułce informacji na temat konkrentej sytuacji taktycznej przy danych ustawieniach.

W tej formie książka sprawdza się wyśmienicie. Jej przeczytanie jednak na raz zostawi w głowie lekki mętlik i raczej nie pozwoli na zapamiętanie szczegółowych informacji, chociażby z powodu powtarzalności poszczególnych rozdziałów. Z tego też względu ta książka 90% osób, które po nią sięgną prawdopodobnie znudzi. Ale ma szansę na oczarowanie i częste wykorzystanie u pozostałych.

Podgląd zawartości książki na stronie Amazonu

 

Massimo Lucchesi
Attacking soccer: A tactical Analysis
wyd. Reedswain, 2001
s. 224, oprawa miękka

Andrzej Gomołysek
Z jego frustracji, że nikt w tym kraju nie potrafi napisać kilku merytorycznych zdań o piłce, zrodziła się strona, którą czytasz. Tak długo jak dziennikarzył, nienawidzili go trenerzy i piłkarze, tak długo jak dziennikarzył, nienawidził siebie, że musi zadawać banalne pytania, żeby usłyszeć banalne odpowiedzi. Po przejściu na drugą stronę barykady scoutował dla klubów w połowie krajów Europy. Jeśli przypadkiem miałeś okazję w jakimś pracować, możliwe, że rozpracowywał Ci przeciwnika.

  • slababateria

    Skoro piszecie artykuły wyjaśniające taktykę może i uda Wam się pomóc w mojej sprawie.

    Nie umiem analizować gry w piłkę nożną. Nie widzę praktycznie nic (z tematów które są używane do opisywania gry) podczas oglądania meczów, a chciałbym to zmienić. Nie jestem w stanie powiedzieć który piłkarz źle grał, czy trener dokonał dobrych zmian albo czy dany piłkarz dobrze czuje się na danej pozycji. Czy możecie poradzić mi w jaki sposób (poza oglądaniem jak najwięcej piłki, czytaniem artykułów oraz ksiązek o piłce) mogę „nauczyć się” analizowania futbolu? Które aktywności i jakie zadania pomogą mi w nabyciu umiejętności widzenia tego, co Wy widzicie i co opisujecie w swoich artykułach. Za jakiekolwiek nakierowanie będę Wam wielce wdzięczny.

Reklama